Kardinaal Marx en de openlijke ondermijning van de katholieke leer over het priesterschap
De onveranderlijke leer van de Kerk over het priesterschap en de gevaren van kerkelijke ongehoorzaamheid.
Een beschouwing van een gastschrijver, naar aanleiding van het artikel van LifeSiteNews van 16 november 2026.
Het is overduidelijk dat Reinhard kardinaal Marx (geb. 21 september 1953) er bijzonder op gebrand is om zijn diverse ketterse opvattingen inzake de kerkelijke leer betreffende de theologie van het lichaam te verbreiden, nog voordat hij in 2028 de verplichte emeritaatsleeftijd bereikt. Wellicht vreest hij dat de gezondheidstoestand van paus Leo verder zou kunnen verslechteren, zodat het bijeenroepen van een nieuw pauselijk conclaaf en de verkiezing van een rechtgelovige rooms-katholieke paus noodzakelijk zouden worden, die zijn ontslagaanvraag mogelijk zou kunnen aanvaarden. Daarom heeft hij kennelijk besloten alle voorzichtigheid overboord te zetten en zijn medebisschoppen die zich eveneens in verzet tegen de kerkelijke leer opstellen, openlijk aan te moedigen kandidaten tot bisschop te wijden die zich thans ondubbelzinnig hebben uitgesproken vóór de priesterwijding van vrouwen en die, naar men mag aannemen, vrouwelijke kandidaten tot de heilige wijdingen zullen toelaten zodra zij tot de bisschoppelijke waardigheid zijn verheven.
Dit is een vorm van grove, formele en morele ongehoorzaamheid aan de rechtgelovige en ondubbelzinnig definitieve katholieke leer. Daardoor verbleekt de bisschopswijding die aartsbisschop Marcel Lefebvre (1905–1991) in 1988 aan vier bisschoppen van de moreel rechtgelovige en dogmatisch onaantastbare Priesterbroederschap Sint-Pius X (FSSPX) heeft toegediend — in rechtstreekse ongehoorzaamheid aan en strijd met het bevel van paus Johannes Paulus II (1920–2005), waarvoor de aartsbisschop van rechtswege een openbare excommunicatie latae sententiae opliep — tot een betrekkelijk kleine misstap.
Kardinaal Marx verkondigt in dit geval niet slechts grove ketterij; hij flirt daadwerkelijk met het bevorderen van een schisma en tart op flagrante wijze de fundamentele rooms-katholieke leer omtrent de eigenlijke aard van de mystieke macht die aan het priesterschap verbonden is en die onder geen enkele omstandigheid, noch sacramenteel noch op enige andere wijze, geldig aan vrouwen kan worden overgedragen.
Bovendien moedigt hij kerkelijke praktijken van dissidente aard aan, die de orde en de discipline van de Kerk ondermijnen en de geldigheid van het Sacrament van het Priesterschap zelf in gevaar brengen. Daarmee brengen zij ook de waarachtige en geoorloofde bediening van alle zeven Sacramenten, die door Onze Heer Jezus Christus zijn ingesteld, in gevaar. Aldus wordt de overdracht en de ontvangst van de heiligmakende genade aan de onschuldige gelovigen in de kerkbanken ontzegd en wordt uiteindelijk — en wellicht op fatale wijze — de fundamentele zending van de Rooms-Katholieke Kerk, namelijk de redding van de zielen, in gevaar gebracht.
In normale omstandigheden zouden zulke ketterijen en afvallige godslasteringen onmiddellijk beantwoord worden met de woorden:
Anathema sit!
- spw

No comments:
Post a Comment