ONZE HEER TOT DE HEILIGE BRIGITTA
OVER
HET SACRAMENT VAN HUWELIJK
Et nunc Domine, tu scis quia non luxuriae
causa accipio sororem meam conjugem, sed sola
posteritatis dilectione, in qua
benedicatur nomen tuum in saecula saeculorum. (Tobit
8,9)
De engelenscharen stonden voor God,
en de gehele hemelse heerschaar sprak: „Geprezen en verheerlijkt zijt Gij, Heer
God, die zijt en zonder einde waart! Wij zijn Uw dienaren en wij prijzen en
verheerlijken U om drie redenen. Ten eerste, omdat Gij ons geschapen hebt om
ons met U te verheugen en ons een onbeschrijfelijk licht geschonken hebt,
waarin wij ons voor eeuwig mogen verheugen. Ten tweede, omdat alle dingen door
Uw goedheid en standvastigheid geschapen en in stand gehouden worden, en alle
dingen overeenkomstig Uw wil bestaan en door Uw woord blijven voortbestaan. Ten
derde, omdat Gij de mensheid geschapen hebt en ter wille van haar de menselijke
natuur hebt aangenomen! Wij verheugen ons ten zeerste over deze menswording, en
ook over Uw allerzuiverste Moeder, die waardig bevonden werd U te dragen, U,
die de hemelen niet kunnen bevatten of omvatten.
Daarom zijn Uw eer en zegen boven alle dingen
verheven, vanwege de waardigheid der engelen, die Gij tot zo grote eer hebt
verheven. Moge Uw altijddurende eeuwigheid en standvastigheid heersen over al
wat bestaat en standvastig kan zijn! Moge Uw liefde rusten op de mensheid die
Gij geschapen hebt! O Heer God, Gij alleen zijt te vrezen om Uw grote macht;
Gij alleen zijt te verlangen om Uw grote liefde; Gij alleen zijt te beminnen om
Uw standvastigheid. U zij alle lof en eer, voor eeuwig en zonder einde. Amen!”
Daarop antwoordde Onze Heer: „Gij eert Mij terecht
omwille van ieder schepsel. Maar zeg Mij: waarom prijst gij Mij omwille van de
mensheid, die Mij meer tot toorn heeft verwekt dan enig ander schepsel? Ik heb
de mens geschapen met een hogere waardigheid en verhevenheid dan alle lagere
schepselen onder de hemel, en voor geen ander heb Ik zulke vernederingen
geleden als voor de mensheid; ook werd niemand tegen zo’n hoge prijs verlost.
Welk schepsel blijft immers niet binnen de orde waarin het geschapen is,
behalve de mens? Hij bedroeft Mij meer dan enig ander schepsel.
Want zoals Ik u geschapen heb om Mij te loven en te
verheerlijken, zo heb Ik ook de mens gemaakt om Mij te eren. Ik gaf hem een lichaam
als een geestelijke tempel, en daarin schiep en plaatste Ik de ziel als een
schone engel, want de menselijke ziel bezit macht en kracht zoals een engel. In
deze tempel wilde Ik, God en Schepper van de mensheid, als derde aanwezig zijn,
opdat de mens Mij zou genieten en in Mij zijn vreugde zou vinden. Vervolgens
maakte Ik voor hem een andere tempel, gelijk aan hemzelf, uit zijn rib.
Maar nu, Mijn bruid, omwille van wie al deze dingen
gezegd en getoond worden, zou gij kunnen vragen hoe zij kinderen zouden hebben
voortgebracht indien zij niet gezondigd hadden. Ik zal u antwoorden: waarlijk,
door de liefde tot God en door hun wederzijdse toewijding en lichamelijke
vereniging, waarbij zij beiden innerlijk in vuur en vlam zouden zijn geraakt,
zou het bloed der liefde zijn zaad in het lichaam der vrouw hebben gezaaid,
zonder enige schandelijke wellust; aldus zou de vrouw vruchtbaar zijn geworden.
Wanneer het kind zonder zonde en zonder wellustig verlangen ontvangen was, zou
Ik vanuit Mijn Godheid een ziel in het kind hebben gezonden, en de vrouw zou
het kind hebben gedragen en ter wereld hebben gebracht zonder pijn. Bij zijn
geboorte zou het kind volmaakt zijn geweest, zoals Adam was toen hij voor het
eerst geschapen werd.
Maar deze eer werd door de mens versmaad toen hij de
duivel gehoorzaamde en een grotere eer begeerde dan Ik hem geschonken had.
Nadat de ongehoorzaamheid had plaatsgevonden, kwam Mijn engel over hen, en zij
schaamden zich om hun naaktheid. Onmiddellijk ondervonden zij de wellust en
begeerte van het vlees, en leden zij honger en dorst. Toen verloren zij ook
Mij. Want zolang zij Mij bezaten, kenden zij geen honger, geen zondige
vleselijke begeerte en geen schaamte; Ik alleen was hun gehele goed, hun
vreugde en hun volmaakte verrukking.
Maar toen de duivel zich verheugde over hun verderf en
hun val, werd Ik met medelijden jegens hen bewogen. Ik verliet hen niet, maar
betoonde hun drievoudige barmhartigheid: toen zij naakt waren, bekleedde Ik hen
en gaf Ik hun brood uit de aarde. En voor de zinnelijkheid die de duivel na hun
ongehoorzaamheid in hen had opgewekt, schonk Ik hun door Mijn Godheid de gave
dat er zielen in hun zaad geschapen werden. Al het kwaad waartoe de duivel hen
had willen verleiden, keerde Ik voor hen geheel ten goede.
Daarna toonde Ik hun hoe zij moesten leven en Mij
moesten aanbidden, en stond Ik hun toe gemeenschap met elkaar te hebben. Want
vóór Mijn toestemming en vóór de bekendmaking van Mijn wil waren zij door vrees
bevangen en durfden zij zich niet te verenigen en gemeenschap met elkaar te
hebben. Evenzo werd Ik, toen Abel gedood was en zij lange tijd in rouw
verkeerden en zich van gemeenschap onthielden, met medelijden bewogen en
troostte Ik hen. Toen zij Mijn wil begrepen hadden, begonnen zij opnieuw
gemeenschap met elkaar te hebben en kinderen voort te brengen. Uit dit geslacht
beloofde Ik, hun Schepper, geboren te worden.
Toen de goddeloosheid onder de kinderen van Adam
toenam, toonde Ik Mijn gerechtigheid jegens de zondaars, maar barmhartigheid
jegens Mijn uitverkorenen. Omwille van hen liet Ik Mij vermurwen, zodat Ik hen
voor het verderf behoedde en hen deed opstaan, omdat zij Mijn geboden
onderhielden en in Mijn beloften geloofden.” Toen de tijd van barmhartigheid
was aangebroken, openbaarde Ik door Mozes Mijn machtige wonderen en werken, en
verloste Ik Mijn volk overeenkomstig Mijn belofte. Ik voedde hen met het manna
der engelen en ging voor hen uit in een zuil van wolk en vuur. Ik gaf hun Mijn
Wet en openbaarde hun door Mijn profeten Mijn geheimen en de toekomstige
dingen.
Daarna koos Ik, de Schepper van alle dingen, Mij een
Maagd uit, geboren uit een vader en een moeder. Van haar nam Ik de menselijke
natuur aan en verwaardigde Ik Mij zonder zonde uit haar geboren te worden.
Zoals de eerste kinderen in het Paradijs geboren zouden zijn uit de goddelijke
liefde en de wederzijdse liefde en genegenheid van hun vader en moeder, zonder
enige schandelijke wellust, zo nam ook Mijn Godheid de menselijke natuur aan
uit een Maagd, zonder enige schandelijke wellust en zonder haar maagdelijkheid
te belemmeren of te schenden.
Ik kwam in het vlees als waarachtig God en waarachtig
mens, en vervulde de Oude Wet en alle Schriften, precies zoals tevoren over Mij
was voorzegd. Ik stelde de Nieuwe Wet in, want de Oude Wet was beperkend en
moeilijk te dragen, en was niets anders dan een voorafbeelding van de
toekomstige dingen. Want onder de Oude Wet was het een man toegestaan meerdere
vrouwen te hebben, opdat het volk niet zonder nakomelingen zou blijven of
genoodzaakt zou zijn huwelijken met heidenen aan te gaan. Maar onder Mijn
Nieuwe Wet is het een man toegestaan slechts één vrouw te hebben, en is het hem
verboden gedurende haar leven meerdere vrouwen te hebben. Zij die zich in
goddelijke liefde en godsvrucht verenigen met het oog op de voortplanting en de
opvoeding van kinderen tot eer van God, zijn Mijn geestelijke tempel, waarin Ik
als de Derde bij hen wil wonen.
***
Maar de mensen van deze tijd gaan om zeven redenen een
huwelijk aan. Ten eerste, vanwege de schoonheid van het gelaat. Ten tweede,
vanwege rijkdom. Ten derde, vanwege het verachtelijke genot en de onbetamelijke
vreugde die zij putten uit hun onzuivere lichamelijke omgang. Ten vierde,
vanwege feestmalen met vrienden en onbeheerste gulzigheid. Ten vijfde, vanwege
ijdelheid in kleding en spijzen, in grappen, vermaak, spelen en andere
ijdelheden. Ten zesde, om kinderen voort te brengen, maar niet om hen op te voeden
tot eer van God en tot goede werken, doch omwille van wereldse rijkdom en eer.
Ten zevende, komen zij samen uit wellust en zijn zij in hun begeerten als
redeloze dieren.
Met één en dezelfde gezindheid en instemming komen zij
naar de deuren van Mijn kerk, maar al hun verlangens en innerlijke gedachten
zijn volkomen tegen Mij gericht. Zij verkiezen hun eigen wil, die erop gericht
is de wereld te behagen, boven Mijn wil. Indien al hun gedachten en verlangens
op Mij gericht waren, indien zij hun wil in Mijn handen legden en in godsvrucht
en vrees voor Mij het huwelijk aangingen, dan zou Ik hun Mijn toestemming geven
en als de Derde bij hen zijn. Maar nu ontbreekt hun Mijn toestemming, die voor
hen het kostbaarste van alles zou moeten zijn, omdat zij wellust in hun hart
dragen en niet Mijn liefde. Vervolgens naderen zij Mijn altaar, waar zij horen
dat zij één van hart en één van ziel moeten zijn. Maar dan wijkt Mijn hart van
hen, omdat zij de warmte van Mijn Hart niet bezitten en de smaak van Mijn
Lichaam niet kennen.
Zij zoeken de warmte en de seksuele wellust die zullen
vergaan, en beminnen het vlees dat door de wormen zal worden verteerd. Daarom
gaan zulke mensen een huwelijk aan zonder de band en de vereniging met God de
Vader, zonder de liefde van de Zoon en zonder de vertroosting van de Heilige
Geest. Wanneer de echtgenoten zich naar het huwelijksbed begeven, verlaat Mijn
Geest hen onmiddellijk en komt in plaats daarvan de geest der onzuiverheid
naderbij, omdat zij slechts omwille van de wellust samenkomen en met elkaar
over niets anders spreken of nadenken. Toch blijft Mijn barmhartigheid bij hen,
indien zij zich tot Mij willen bekeren. Vanwege Mijn grote liefde plaats Ik
door Mijn macht een levende ziel in hun zaad. Soms laat Ik boze ouders goede
kinderen voortbrengen, maar vaker worden uit boze ouders boze kinderen geboren,
omdat deze kinderen de slechte en onrechtvaardige daden van hun ouders zoveel
mogelijk navolgen en ze nog meer zouden navolgen indien Mijn geduld hun dat
niet verhinderde. Zulke echtgenoten zullen Mijn aangezicht nooit aanschouwen,
tenzij zij berouw tonen. Want er bestaat geen zonde die zo zwaar of zo ernstig
is dat boetedoening en berouw haar niet kunnen wegwassen.
Daarom wens Ik Mij te wenden tot het geestelijk
huwelijk: de vereniging die passend is voor God met een kuise ziel en een kuis
lichaam. Daarin bevinden zich zeven goede eigenschappen die tegenover de
hierboven genoemde kwaden staan.
Ten eerste is er geen verlangen naar uiterlijke
schoonheid, lichamelijke schoonheid of wellustige blikken, maar alleen naar de
aanschouwing van God en de liefde tot Hem. Ten tweede bestaat er geen verlangen
om iets anders te bezitten dan wat noodzakelijk is om in leven te blijven; men
verlangt slechts naar het noodzakelijke, zonder enig overschot. Ten derde
vermijden zij ijdele en lichtzinnige gesprekken. Ten vierde hechten zij geen
belang aan het zien van vrienden of verwanten, maar Ik ben hun liefde en hun
verlangen. Ten vijfde verlangen zij de nederigheid innerlijk in hun geweten te
bewaren en uiterlijk tot uitdrukking te brengen in hun kleding en hun
levenswijze. Ten zesde hebben zij nooit de wil een wellustig leven te leiden. Ten
zevende brengen zij zonen en dochters voort voor hun God door hun goede
levenswandel, hun goede voorbeeld en de verkondiging van geestelijke waarheden.
Zij bewaren hun geloof ongeschonden wanneer zij buiten
de deuren van Mijn kerk staan, waar zij Mij hun toestemming geven en Ik hun de
Mijne geef. Zij naderen Mijn altaar wanneer zij de geestelijke vreugde smaken
van Mijn Lichaam en Bloed. In die vreugde verlangen zij van één hart, van één lichaam
en van één wil met Mij te zijn. En Ik, waarachtig God en mens, machtig in de hemel
en op aarde, zal als de Derde bij hen zijn en hun hart vervullen. De wereldse
echtgenoten beginnen hun huwelijk met wellustige begeerten, als redeloze
dieren, en zelfs erger dan redeloze dieren! Maar deze geestelijke echtgenoten
beginnen in liefde en godsvrucht, en bekommeren zich er niet om iemand anders
te behagen dan Mij. De boze geest vervult en prikkelt degenen die een werelds
huwelijk aangaan tot vleselijke wellust, waarin niets anders is dan onreine
stank. Maar degenen die een geestelijk huwelijk aangaan, worden vervuld van
Mijn Geest en ontstoken door het vuur van Mijn liefde, dat hen nooit zal
verlaten.
Ik ben één God in drie Personen, en één in Godheid met
de Vader en de Heilige Geest. Zoals het onmogelijk is dat de Vader gescheiden
wordt van de Zoon, of de Heilige Geest van Hen beiden, en zoals het onmogelijk
is dat de warmte gescheiden wordt van het vuur, zo is het onmogelijk dat deze
geestelijke echtgenoten van Mij gescheiden worden; Ik ben altijd als de Derde
bij hen. Eens werd Mijn Lichaam verminkt en stierf Ik onder folteringen, maar
voortaan zal Ik nooit meer verwond worden of sterven. Evenzo zullen degenen die
door een waar geloof en een volmaakte wil in Mij zijn ingelijfd, nooit van Mij
gescheiden sterven. Want waar zij ook staan, zitten of wandelen, Ik ben altijd
als de Derde bij hen.
— Openbaringen
aan de heilige Brigitta, Boek I, hoofdstuk 26.