ONZE HEER TOT DE HEILIGE BRIGITTA
OVER HET SACRAMENT VAN HUWELIJK
Et nunc Domine, tu scis quia non luxuriae causa accipio sororem meam conjugem, sed sola
posteritatis dilectione, in qua benedicatur nomen tuum in saecula saeculorum. (Tobit 8,9)
De engelenscharen stonden voor God, en de gehele hemelse heerschaar sprak: „Geprezen en verheerlijkt zijt Gij, Heer God, die zijt en zonder einde waart! Wij zijn Uw dienaren en wij prijzen en verheerlijken U om drie redenen. Ten eerste, omdat Gij ons geschapen hebt om ons met U te verheugen en ons een onbeschrijfelijk licht geschonken hebt, waarin wij ons voor eeuwig mogen verheugen. Ten tweede, omdat alle dingen door Uw goedheid en standvastigheid geschapen en in stand gehouden worden, en alle dingen overeenkomstig Uw wil bestaan en door Uw woord blijven voortbestaan. Ten derde, omdat Gij de mensheid geschapen hebt en ter wille van haar de menselijke natuur hebt aangenomen! Wij verheugen ons ten zeerste over deze menswording, en ook over Uw allerzuiverste Moeder, die waardig bevonden werd U te dragen, U, die de hemelen niet kunnen bevatten of omvatten.
Daarom zijn Uw eer en zegen boven alle dingen verheven, vanwege de waardigheid der engelen, die Gij tot zo grote eer hebt verheven. Moge Uw altijddurende eeuwigheid en standvastigheid heersen over al wat bestaat en standvastig kan zijn! Moge Uw liefde rusten op de mensheid die Gij geschapen hebt! O Heer God, Gij alleen zijt te vrezen om Uw grote macht; Gij alleen zijt te verlangen om Uw grote liefde; Gij alleen zijt te beminnen om Uw standvastigheid. U zij alle lof en eer, voor eeuwig en zonder einde. Amen!”
Daarop antwoordde Onze Heer: „Gij eert Mij terecht omwille van ieder schepsel. Maar zeg Mij: waarom prijst gij Mij omwille van de mensheid, die Mij meer tot toorn heeft verwekt dan enig ander schepsel? Ik heb de mens geschapen met een hogere waardigheid en verhevenheid dan alle lagere schepselen onder de hemel, en voor geen ander heb Ik zulke vernederingen geleden als voor de mensheid; ook werd niemand tegen zo’n hoge prijs verlost. Welk schepsel blijft immers niet binnen de orde waarin het geschapen is, behalve de mens? Hij bedroeft Mij meer dan enig ander schepsel.
Want zoals Ik u geschapen heb om Mij te loven en te verheerlijken, zo heb Ik ook de mens gemaakt om Mij te eren. Ik gaf hem een lichaam als een geestelijke tempel, en daarin schiep en plaatste Ik de ziel als een schone engel, want de menselijke ziel bezit macht en kracht zoals een engel. In deze tempel wilde Ik, God en Schepper van de mensheid, als derde aanwezig zijn, opdat de mens Mij zou genieten en in Mij zijn vreugde zou vinden. Vervolgens maakte Ik voor hem een andere tempel, gelijk aan hemzelf, uit zijn rib.
Maar nu, Mijn bruid, omwille van wie al deze dingen gezegd en getoond worden, zou gij kunnen vragen hoe zij kinderen zouden hebben voortgebracht indien zij niet gezondigd hadden. Ik zal u antwoorden: waarlijk, door de liefde tot God en door hun wederzijdse toewijding en lichamelijke vereniging, waarbij zij beiden innerlijk in vuur en vlam zouden zijn geraakt, zou het bloed der liefde zijn zaad in het lichaam der vrouw hebben gezaaid, zonder enige schandelijke wellust; aldus zou de vrouw vruchtbaar zijn geworden. Wanneer het kind zonder zonde en zonder wellustig verlangen ontvangen was, zou Ik vanuit Mijn Godheid een ziel in het kind hebben gezonden, en de vrouw zou het kind hebben gedragen en ter wereld hebben gebracht zonder pijn. Bij zijn geboorte zou het kind volmaakt zijn geweest, zoals Adam was toen hij voor het eerst geschapen werd.
Maar deze eer werd door de mens versmaad toen hij de duivel gehoorzaamde en een grotere eer begeerde dan Ik hem geschonken had. Nadat de ongehoorzaamheid had plaatsgevonden, kwam Mijn engel over hen, en zij schaamden zich om hun naaktheid. Onmiddellijk ondervonden zij de wellust en begeerte van het vlees, en leden zij honger en dorst. Toen verloren zij ook Mij. Want zolang zij Mij bezaten, kenden zij geen honger, geen zondige vleselijke begeerte en geen schaamte; Ik alleen was hun gehele goed, hun vreugde en hun volmaakte verrukking.
Maar toen de duivel zich verheugde over hun verderf en hun val, werd Ik met medelijden jegens hen bewogen. Ik verliet hen niet, maar betoonde hun drievoudige barmhartigheid: toen zij naakt waren, bekleedde Ik hen en gaf Ik hun brood uit de aarde. En voor de zinnelijkheid die de duivel na hun ongehoorzaamheid in hen had opgewekt, schonk Ik hun door Mijn Godheid de gave dat er zielen in hun zaad geschapen werden. Al het kwaad waartoe de duivel hen had willen verleiden, keerde Ik voor hen geheel ten goede.
Daarna toonde Ik hun hoe zij moesten leven en Mij moesten aanbidden, en stond Ik hun toe gemeenschap met elkaar te hebben. Want vóór Mijn toestemming en vóór de bekendmaking van Mijn wil waren zij door vrees bevangen en durfden zij zich niet te verenigen en gemeenschap met elkaar te hebben. Evenzo werd Ik, toen Abel gedood was en zij lange tijd in rouw verkeerden en zich van gemeenschap onthielden, met medelijden bewogen en troostte Ik hen. Toen zij Mijn wil begrepen hadden, begonnen zij opnieuw gemeenschap met elkaar te hebben en kinderen voort te brengen. Uit dit geslacht beloofde Ik, hun Schepper, geboren te worden.
Toen de goddeloosheid onder de kinderen van Adam toenam, toonde Ik Mijn gerechtigheid jegens de zondaars, maar barmhartigheid jegens Mijn uitverkorenen. Omwille van hen liet Ik Mij vermurwen, zodat Ik hen voor het verderf behoedde en hen deed opstaan, omdat zij Mijn geboden onderhielden en in Mijn beloften geloofden.” Toen de tijd van barmhartigheid was aangebroken, openbaarde Ik door Mozes Mijn machtige wonderen en werken, en verloste Ik Mijn volk overeenkomstig Mijn belofte. Ik voedde hen met het manna der engelen en ging voor hen uit in een zuil van wolk en vuur. Ik gaf hun Mijn Wet en openbaarde hun door Mijn profeten Mijn geheimen en de toekomstige dingen.
Daarna koos Ik, de Schepper van alle dingen, Mij een Maagd uit, geboren uit een vader en een moeder. Van haar nam Ik de menselijke natuur aan en verwaardigde Ik Mij zonder zonde uit haar geboren te worden. Zoals de eerste kinderen in het Paradijs geboren zouden zijn uit de goddelijke liefde en de wederzijdse liefde en genegenheid van hun vader en moeder, zonder enige schandelijke wellust, zo nam ook Mijn Godheid de menselijke natuur aan uit een Maagd, zonder enige schandelijke wellust en zonder haar maagdelijkheid te belemmeren of te schenden.
Ik kwam in het vlees als waarachtig God en waarachtig mens, en vervulde de Oude Wet en alle Schriften, precies zoals tevoren over Mij was voorzegd. Ik stelde de Nieuwe Wet in, want de Oude Wet was beperkend en moeilijk te dragen, en was niets anders dan een voorafbeelding van de toekomstige dingen. Want onder de Oude Wet was het een man toegestaan meerdere vrouwen te hebben, opdat het volk niet zonder nakomelingen zou blijven of genoodzaakt zou zijn huwelijken met heidenen aan te gaan. Maar onder Mijn Nieuwe Wet is het een man toegestaan slechts één vrouw te hebben, en is het hem verboden gedurende haar leven meerdere vrouwen te hebben. Zij die zich in goddelijke liefde en godsvrucht verenigen met het oog op de voortplanting en de opvoeding van kinderen tot eer van God, zijn Mijn geestelijke tempel, waarin Ik als de Derde bij hen wil wonen.
***
Maar de mensen van deze tijd gaan om zeven redenen een huwelijk aan. Ten eerste, vanwege de schoonheid van het gelaat. Ten tweede, vanwege rijkdom. Ten derde, vanwege het verachtelijke genot en de onbetamelijke vreugde die zij putten uit hun onzuivere lichamelijke omgang. Ten vierde, vanwege feestmalen met vrienden en onbeheerste gulzigheid. Ten vijfde, vanwege ijdelheid in kleding en spijzen, in grappen, vermaak, spelen en andere ijdelheden. Ten zesde, om kinderen voort te brengen, maar niet om hen op te voeden tot eer van God en tot goede werken, doch omwille van wereldse rijkdom en eer. Ten zevende, komen zij samen uit wellust en zijn zij in hun begeerten als redeloze dieren.[1]
Met één en dezelfde gezindheid en instemming komen zij naar de deuren van Mijn kerk, maar al hun verlangens en innerlijke gedachten zijn volkomen tegen Mij gericht. Zij verkiezen hun eigen wil, die erop gericht is de wereld te behagen, boven Mijn wil. Indien al hun gedachten en verlangens op Mij gericht waren, indien zij hun wil in Mijn handen legden en in godsvrucht en vrees voor Mij het huwelijk aangingen, dan zou Ik hun Mijn toestemming geven en als de Derde bij hen zijn. Maar nu ontbreekt hun Mijn toestemming, die voor hen het kostbaarste van alles zou moeten zijn, omdat zij wellust in hun hart dragen en niet Mijn liefde. Vervolgens naderen zij Mijn altaar, waar zij horen dat zij één van hart en één van ziel moeten zijn. Maar dan wijkt Mijn hart van hen, omdat zij de warmte van Mijn Hart niet bezitten en de smaak van Mijn Lichaam niet kennen.
Zij zoeken de warmte en de seksuele wellust die zullen vergaan, en beminnen het vlees dat door de wormen zal worden verteerd. Daarom gaan zulke mensen een huwelijk aan zonder de band en de vereniging met God de Vader, zonder de liefde van de Zoon en zonder de vertroosting van de Heilige Geest. Wanneer de echtgenoten zich naar het huwelijksbed begeven, verlaat Mijn Geest hen onmiddellijk en komt in plaats daarvan de geest der onzuiverheid naderbij, omdat zij slechts omwille van de wellust samenkomen en met elkaar over niets anders spreken of nadenken. Toch blijft Mijn barmhartigheid bij hen, indien zij zich tot Mij willen bekeren. Vanwege Mijn grote liefde plaats Ik door Mijn macht een levende ziel in hun zaad. Soms laat Ik boze ouders goede kinderen voortbrengen, maar vaker worden uit boze ouders boze kinderen geboren, omdat deze kinderen de slechte en onrechtvaardige daden van hun ouders zoveel mogelijk navolgen en ze nog meer zouden navolgen indien Mijn geduld hun dat niet verhinderde. Zulke echtgenoten zullen Mijn aangezicht nooit aanschouwen, tenzij zij berouw tonen. Want er bestaat geen zonde die zo zwaar of zo ernstig is dat boetedoening en berouw haar niet kunnen wegwassen.
Daarom wens Ik Mij te wenden tot het geestelijk huwelijk: de vereniging die passend is voor God met een kuise ziel en een kuis lichaam. Daarin bevinden zich zeven goede eigenschappen die tegenover de hierboven genoemde kwaden staan.
Ten eerste is er geen verlangen naar uiterlijke schoonheid, lichamelijke schoonheid of wellustige blikken, maar alleen naar de aanschouwing van God en de liefde tot Hem. Ten tweede bestaat er geen verlangen om iets anders te bezitten dan wat noodzakelijk is om in leven te blijven; men verlangt slechts naar het noodzakelijke, zonder enig overschot. Ten derde vermijden zij ijdele en lichtzinnige gesprekken. Ten vierde hechten zij geen belang aan het zien van vrienden of verwanten, maar Ik ben hun liefde en hun verlangen. Ten vijfde verlangen zij de nederigheid innerlijk in hun geweten te bewaren en uiterlijk tot uitdrukking te brengen in hun kleding en hun levenswijze. Ten zesde hebben zij nooit de wil een wellustig leven te leiden. Ten zevende brengen zij zonen en dochters voort voor hun God door hun goede levenswandel, hun goede voorbeeld en de verkondiging van geestelijke waarheden.
Zij bewaren hun geloof ongeschonden wanneer zij buiten de deuren van Mijn kerk staan, waar zij Mij hun toestemming geven en Ik hun de Mijne geef. Zij naderen Mijn altaar wanneer zij de geestelijke vreugde smaken van Mijn Lichaam en Bloed. In die vreugde verlangen zij van één hart, van één lichaam en van één wil met Mij te zijn. En Ik, waarachtig God en mens, machtig in de hemel en op aarde, zal als de Derde bij hen zijn en hun hart vervullen. De wereldse echtgenoten beginnen hun huwelijk met wellustige begeerten, als redeloze dieren, en zelfs erger dan redeloze dieren! Maar deze geestelijke echtgenoten beginnen in liefde en godsvrucht, en bekommeren zich er niet om iemand anders te behagen dan Mij. De boze geest vervult en prikkelt degenen die een werelds huwelijk aangaan tot vleselijke wellust, waarin niets anders is dan onreine stank. Maar degenen die een geestelijk huwelijk aangaan, worden vervuld van Mijn Geest en ontstoken door het vuur van Mijn liefde, dat hen nooit zal verlaten.
Ik ben één God in drie Personen, en één in Godheid met de Vader en de Heilige Geest. Zoals het onmogelijk is dat de Vader gescheiden wordt van de Zoon, of de Heilige Geest van Hen beiden, en zoals het onmogelijk is dat de warmte gescheiden wordt van het vuur, zo is het onmogelijk dat deze geestelijke echtgenoten van Mij gescheiden worden; Ik ben altijd als de Derde bij hen. Eens werd Mijn Lichaam verminkt en stierf Ik onder folteringen, maar voortaan zal Ik nooit meer verwond worden of sterven. Evenzo zullen degenen die door een waar geloof en een volmaakte wil in Mij zijn ingelijfd, nooit van Mij gescheiden sterven. Want waar zij ook staan, zitten of wandelen, Ik ben altijd als de Derde bij hen.
— Openbaringen aan de heilige Brigitta, Boek I, hoofdstuk 26.


_by_Jean_Le_Tavernier_after_1455_639x930.webp)


